مسته آوای سکوتم

صفحه اصلی | آرشيو مطالب | تماس با من | وبلاگ رسانه |

Template

نمیدونم این متن از کیه ولی تجسمی از منه .

ای دوست !

ای دوست من ! من آن نیستم که مینمایم . نمود پیراهنی ست

که به تن دارم . پیراهنی بافته ز جان که مرا از پرسش های تو و

تو را از فراموشی من در امان می دارد.

آن منی که در من است در خانه خاموشی ساکن است و تا

ابد همان جا میماند . ناشناس و در نیافتنی. من نمی خواهم

هر چه میگویم باور کنی و هر چه میکنم بپذیری . زیرا سخنان

من چیزی جز صدای اندیشه های تو و کار های من چیزی جز

عمل آرزوهای تو نیست.

هنگامی که تو می گویی باد به مشرق می وزد , من می گویم

آری به مشرق

می وزد . زیرا نمی خواهم تو بدانی که اندیشه های من در بند

باد نیست , بلکه در بند دریاست . تونمی توانی اندیشه های دریایی

مرا دریابی . من نمی خواهم که تو در یابی. می خواهم در دریا

تنها باشم.

وقتی که نزد تو روز است نزد من شب است . با این همه من از

رقص روشنای نیمروز بر فراز تپه ها سخن می گویم. زیرا که تو

ترانه های تاریکی مرا نمیشنوی و سایش بال هایم را بر ستارگان

نمی بینی و من گویی نمی خواهم تو ببینی یا بشنوی میخواهم

با شب تنها باشم.

هنگامی که تو به آسمان خودت فرا میشوی من به دوزخ خود

فرو می روم . من نمی خواهم دوزخ مرا ببینی . شراره اش

چشمت را می سوزاند و دودش مشامت را می آزارد. من , من

دوزخم را بیش از آن دوست دارم که بخواهم تو به آنجا بیایی .

می خواهم در دوزخ تنها باشم.

تو به راستی و زیبایی عشق می ورزی و من از برای خاطر تو

میگویم مهر ورزیدن به اینها خوب و زیبنده است . ولی در دلم

به مهر تو می خندم گر چه نمی خواهم خنده ام را ببینی.

می خواهم تنها بخندم.

دوست من ! تو خوب و هشیار و دانا هستی یا نه تو عین

کمالی و من با تو از روی دانایی و هشیاری سخن می گویم .

گر چه من دیوانه ام . ولی دیوانگی ام را میپوشانم . می خواهم

تنها دیوانه باشم.

دوست من ! تو دوست من نیستی ! ولی من چگونه این را به

تو بگویم . راه من راه تو نیست گر چه با هم راه میرویم. دست

در دست تا چندی دگر دمی بر بال باد می آسایم و آنگاه زنی

دیگر باز مرا خواهد زایید .

نه این یه متن ادبی عاشقانه نیست

\|	نوشته شده توسط شیما